۱۳۵۶: تعداد تختهای فعال به ۳۶۶ تخت رسید. در این سال بخش خصوصی به ۴ بخش تفکیک شد و گنجایش بخشهای ICU و CCU بزرگسالان به ۲۴ تخت افزایش یافت.
۱۳۵۹-۱۳۶۵: بخشهای اورژانس، پزشکی هستهای، اکوکاردیوگرافی و دندانپزشکی اضافه شدند. تعداد تختها به حداکثر ظرفیت ۴۰۰ تخت رسید. در سال ۱۳۶۵ بخش انقلاب با ۱۶ تخت برای مجروحین جنگی فعال شد و خوابگاه شهید اسماعیلی برای رزیدنتها راهاندازی گردید.
۱۳۷۱: آنژیوپلاستی گسترش یافت و تعداد تختها به ۴۵۰ تخت رسید. بخش اورژانس از ۱۰ به ۲۱ تخت و اتاقهای عمل از ۴ به ۶ اتاق افزایش یافتند.
۱۳۷۲-۱۳۷۳: بخشهای Post CCU مردان (۳۳ تخت)، CCU B بزرگسال (۱۲ تخت)، ICU B بزرگسال (۱۲ تخت) و ICU جراحی کودکان (۱۲ تخت) راهاندازی شدند. با این تغییرات، تعداد کل تختها به ۵۰۸ تخت رسید.
۱۳۷۵: با افتتاح بخش CCU C و تغییرات تدریجی، تعداد تختها به ۵۴۴ و اتاقهای عمل به ۱۱ اتاق افزایش یافت. بخش CCU کودکان به ICU طبی کودکان تبدیل شد.
۱۳۷۶-۱۳۷۸: بخش خصوصی۲ به CCU F تغییر کاربری داد. بخش اکوکاردیوگرافی فعالیت استرس اکو را به خدمات خود افزود و کلینیکهای پیس میکر، ریسک فاکتور و ... فعالیت خود را آغاز کردند.
۱۳۷۹-۱۳۸۰: بخش آنژیوگرافی به پیس میکر و الکتروفیزیولوژی مجهز شد. بخش Post CCU زنان و کلینیکهای فوق تخصصی مانند ریه، کلیه و... راهاندازی شدند.
۱۳۸۲: ساختمان بوعلی سینا با ۵۳ واحد جهت رفاه رزیدنتهای متاهل به بهرهبرداری رسید.
۱۳۸۳: واحد سیتیاسکن راهاندازی شد و بخشهای جراحی مردان و زنان به ICU مجهز شدند. کلینیک بیهوشی نیز آغاز به کار کرد.
۱۳۸۴-۱۳۸۶: بخش ICU G بزرگسال با ۱۲ تخت راهاندازی شد. کلینیک سنکوپ و کلینیکهای فوق تخصصی عروق، پیوند قلب و... به مجموعه اضافه شدند. بخش کتلب و EP lab گسترش یافتند و مجموع تختها به ۵۶۳ تخت رسید.
۱۳۸۴-۱۳۸۶: بخش ICU G بزرگسال با ۱۲ تخت راهاندازی شد. کلینیک سنکوپ و کلینیکهای فوق تخصصی عروق، پیوند قلب و... به مجموعه اضافه شدند. بخش کتلب و EP lab گسترش یافتند و مجموع تختها به ۵۶۳ تخت رسید.
۱۳۸۷-۱۳۸۸: مجموع تختها به ۵۷۱ رسید. کلینیکهای طب فیزیکی، توانبخشی و عروق محیطی راهاندازی شدند. در سال ۱۳۸۸، MRI و CT اسکن ۲۵۶ (مجهزترین در کشور) راهاندازی شدند.
۱۳۸۹: ساختمان شهید باهنر با ۴۹ واحد برای رزیدنتهای متاهل راهاندازی شد که مجموع واحدها را به ۱۰۲ رساند.
۱۳۹۰: بخش اسکوپی، Day Clinic و New CCU F افتتاح شدند.
۱۳۹۱: بخشهای خصوصی به Diplomat و VIP تغییر کاربری دادند. بزرگترین ICU جراحی قلب باز کشور (۳۶ تخت) و بخش CCU G (۲۸ تخت) افتتاح شدند.
۱۳۹۲: این انستیتو موفق به کسب رتبه یک عالی در ارزیابی کشوری شد و استقلال واقعی خود را کسب کرد.
۱۳۹۳: کلینیکهای تالاسمی و پیوند قلب مجدداً به مجموعه اضافه شدند. بخشها توسعه یافتند و تختهای فعال به ۶۱۵ تخت رسید.
۱۳۹۴-۱۳۹۵: کلینیکهای واریس، پای دیابتیک، تست خواب و اعصاب و روان راهاندازی شدند. تعداد تختها به ۵۹۵ و اتاقهای عمل به ۱۳ رسید. مهمانسرای قلب شهید رجایی نیز بازگشایی شد.
۱۳۹۶: کلینیکهای آنکوکاردیولوژی و ریه کودکان راهاندازی شدند. بیمارستان به دستگاه CT اسکن Force (تنها دستگاه در کشور) مجهز شد. تعداد تختها به ۵۹۹ افزایش یافت.
۱۳۹۷-۱۳۹۸: کلینیکهای آمبولی ریه و تغذیه راهاندازی شدند. با بازسازیها، تختها به ۵۸۳ کاهش یافت اما با افتتاح بخشهای ICU P۵ و CCU K، تعداد نهایی تختها به ۶۰۲ تخت رسید.
۱۳۹۹: بخش اورژانس کاملاً تخریب و بازسازی شد و PET-Scan در بخش تصویربرداری راهاندازی گردید.
۱۴۰۰-۱۴۰۱: کلینیک ریه کودکان به صورت مجزا راهاندازی شد. کلینیکهای درد، تنظیم خواب و جراحی توراکس اضافه شدند و مجموع تختهای فعال به ۶۱۵ تخت رسید.